'' ΗΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΓΥΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ''
Ίσως έχεις νιώσει κι εσύ εκείνη τη διχοτόμηση:
Από τη μία, λαχταράς την αγάπη, την οικειότητα, τη ζεστασιά του “μαζί”. Κι από την άλλη, κάτι μέσα σου παγώνει, διστάζει, φοβάται να αφεθεί. Μια σχέση αρχίζει να βαθαίνει και μαζί της ξυπνούν φόβοι, αντιστάσεις, ανάγκες που δεν τολμούν να ειπωθούν.
Μερικές φορές δεν είναι η μοναξιά που φοβόμαστε, αλλά το να πάψουμε να είμαστε μόνοι.
Γιατί το “μαζί” κουβαλά ευθύνη. Κουβαλά τρυφερότητα αλλά και ευθραυστότητα. Κουβαλά την ανάγκη να είμαστε παρόντες. Και πολλές φορές, η παρουσία πονά περισσότερο απ’ την απουσία.
Η εγγύτητα δεν είναι μόνο χάδι. Είναι και καθρέφτης. Μας φέρνει αντιμέτωπους με τις δικές μας πληγές. Με όσα δεν μάθαμε να εμπιστευόμαστε. Με τις φορές που αφεθήκαμε και πονέσαμε. Με τη φωνή που λέει «δεν αξίζω», «θα πληγωθώ», «θα με καταπιεί».
Η δέσμευση δεν είναι πάντα φυλακή. Όμως αν έχεις μεγαλώσει με φόβο, αν έχεις μάθει να επιβιώνεις αντί να συνδέεσαι, τότε ναι μπορεί να μοιάζει απειλή.
Γιατί η δέσμευση ζητά χώρο. Και αν εσύ έμαθες να μην έχεις χώρο για τον εαυτό σου, πώς να φτιάξεις χώρο για δύο;
Ίσως δεν είναι ότι δεν θέλεις να αγαπήσεις.
Ίσως είναι ότι φοβάσαι πως δεν ξέρεις πώς.
Ή ότι, αν αγαπήσεις αληθινά, θα χάσεις τον εαυτό σου. Ή δεν θα αντέξεις την απώλεια.
Κι εδώ έρχεται η ψυχοθεραπεία.
Όχι για να σου πει τι να κάνεις.
Αλλά για να σε βοηθήσει να δεις. Να καταλάβεις. Να νιώσεις χωρίς να χαθείς.
Να αναγνωρίσεις εκείνο το παιδί μέσα σου που φοβήθηκε, που μαζεύτηκε, που έκλεισε την καρδιά του για να σωθεί.
Η θεραπεία είναι μια ήρεμη, ασφαλής συνάντηση.
Ένας χώρος που σου επιτρέπει να δεις τις σχέσεις σου χωρίς ενοχή.
Να αναρωτηθείς: τι με κρατά σε απόσταση; τι φοβάμαι ότι θα συμβεί αν δεθώ;
Και λίγο λίγο, να χτίσεις τη δυνατότητα να είσαι κοντά – πρώτα με σένα, και μετά με τους άλλους.
Η εγγύτητα δεν είναι απειλή. Είναι ρίσκο αλλά και δώρο.
Η ευθύνη δεν είναι βάρος. Είναι φροντίδα.
Και η δέσμευση, όταν είναι επιλογή κι όχι καταναγκασμός είναι ελευθερία.
Μπορεί να μην έμαθες να αγαπάς με ασφάλεια.
όμως μπορείς να το μάθεις. Στον δικό σου χρόνο, με τον δικό σου ρυθμό. Σ ένα χώρο ασφαλή που σε χωρά ολόκληρο.
Με σεβασμό,
Μαρία Ν. Μπαντινάκη
Πιστοποιημένη Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια – Επόπτρια